De Human Shift

“Mensen haken zelden af omdat ze niets meer kunnen. Vaak haken ze af omdat ze te lang nergens konden landen.”

Mensen haken zelden ineens af.

Meestal gebeurt er daarvoor al veel.

Iemand wordt stiller.
Past zich vaker aan.
Zegt minder snel wat hij echt denkt.
Lacht nog wel, maar minder vrij.
Doet zijn werk, maar voelt zich minder verbonden.
Blijft functioneren, maar niet meer helemaal aanwezig.

Aan de buitenkant lijkt er dan nog weinig aan de hand.

Maar vanbinnen is iemand misschien al langer aan het zoeken naar een plek om te landen.

Een plek waar je niet steeds sterk hoeft te zijn.
Waar je niet alles hoeft uit te leggen.
Waar je mag zeggen dat iets schuurt.
Waar je niet wordt weggezet als lastig, gevoelig of negatief.
Waar je voelt: hier kan ik eerlijk zijn.

Dat is wat vertrouwen doet.

Vertrouwen is niet alleen een mooi woord in een cultuurprogramma. Het is de bedding waarin mensen durven verschijnen zoals ze echt zijn.

Zonder vertrouwen gaan mensen zichzelf beschermen.

Ze zeggen minder.
Ze voelen meer afstand.
Ze houden zich groot.
Ze kiezen hun woorden voorzichtig.
Ze blijven misschien nog wel, maar iets in hen trekt zich terug.

Bij REAKIRA noemen we dat De Onderstroom.

Niet het moment waarop iemand vertrekt.
Niet de officiële ziekmelding.
Niet het conflict dat eindelijk zichtbaar wordt.

Maar alles wat daarvoor al gevoeld werd.

Daarom is vertrouwen geen bijzaak. Het is de bodem onder alles.

Onder samenwerking.
Onder verandering.
Onder leiderschap.
Onder herstel.
Onder groei.

Misschien begint de Human Shift deze week met één eenvoudige vraag:

Waar kunnen mensen in jouw omgeving echt landen?

***