Kleine Beweging Van De Week #005

Laat Eén Verantwoordelijkheid Even Liggen

Deze kleine beweging klinkt eenvoudig.

Maar voor veel mensen is ze verrassend moeilijk.

Laat deze week één verantwoordelijkheid even liggen.

Niet omdat die verantwoordelijkheid onbelangrijk is.

Niet omdat je onverschillig wordt.

Niet omdat je anderen laat vallen.

Maar omdat niet alles door jou gedragen hoeft te worden.

Kies iets kleins.

Een bericht waarop je niet meteen hoeft te reageren.
Een taak die niet vandaag hoeft.
Een zorg die je niet direct hoeft op te lossen.
Een verwachting die je niet automatisch hoeft over te nemen.
Een probleem dat eerst bij iemand anders mag blijven.

En merk dan wat er gebeurt.

Word je onrustig?
Voel je schuld?
Wil je toch ingrijpen?
Ga je in je hoofd alvast organiseren hoe het opgelost moet worden?
Voel je de neiging om te checken of alles goed gaat?

Dat is interessante informatie.

Niet om jezelf te beoordelen.

Maar om te ontdekken vanuit welke positie je meestal draagt.

Misschien draag je vanuit betrokkenheid.

Maar misschien ook vanuit controle.
Vanuit loyaliteit.
Vanuit angst dat het anders misgaat.
Vanuit de overtuiging dat jij sterk moet blijven.
Vanwege de gewoonte dat mensen op jou leunen.

Bij REAKIRA noemen we dat De Onderstroom.

Niet alleen wat je doet.

Maar wat maakt dat je het steeds opnieuw doet.

Deze oefening gaat dus niet over minder verantwoordelijk zijn.

Ze gaat over bewuster verantwoordelijk zijn.

Want wanneer je alles draagt, voelt dat misschien nobel.

Maar het kan ook iets verbergen.

Dat anderen niet leren dragen.
Dat grenzen onduidelijk blijven.
Dat jouw lichaam geen signaal meer mag geven.
Dat rust pas mag wanneer alles af is.

En alles is zelden af.

Daarom is deze kleine beweging zo belangrijk.

Laat één verantwoordelijkheid even liggen.

Adem.

Kijk wat er gebeurt.

Misschien merk je dat de wereld niet instort.
Misschien merk je dat iemand anders opstaat.
Misschien merk je dat jij ruimte terugkrijgt.
Misschien merk je vooral hoeveel spanning er zat in het idee dat jij het moest vasthouden.

Dat is geen falen.

Dat is bewustwording.

En soms begint herstel precies daar.

Niet door nóg beter te ontspannen, maar door niet alles weer automatisch op te pakken.

***