Voor Leiders #004

Je Zenuwstelsel Leidt Mee

Leiderschap wordt vaak beschreven in gedrag.

Hoe je communiceert.
Hoe je besluiten neemt.
Hoe je richting geeft.
Hoe je feedback geeft.
Hoe je omgaat met verandering.

Dat is belangrijk.

Maar er is nog een laag.

Je zenuwstelsel leidt mee.

Je brengt als leider niet alleen woorden mee in een ruimte.

Je brengt ook je spanning mee.
Je haast.
Je onrust.
Je behoefte aan controle.
Je vermoeidheid.
Je beschikbaarheid.
Je vermogen om aanwezig te blijven wanneer iets ongemakkelijk wordt.

Mensen voelen dat.

Soms eerder dan ze je woorden horen.

Een team voelt of een leider echt luistert of vooral wacht om te reageren.

Een medewerker voelt of twijfel welkom is of eigenlijk lastig uitkomt.

Een collega voelt of er ruimte is voor spanning of dat alles snel terug moet naar de agenda.

Daarom is zelfregulatie geen luxe voor leiders.

Het is onderdeel van leiderschap.

Niet omdat een leider altijd kalm moet zijn.

Dat zou onmenselijk zijn.

Maar omdat de innerlijke staat van een leider invloed heeft op de ruimte waarin anderen spreken, voelen en handelen.

Als jij gespannen bent, kan het team voorzichtiger worden.

Als jij gehaast bent, worden gesprekken smaller.

Als jij defensief wordt, leren mensen hun woorden filteren.

Als jij spanning kunt dragen zonder haar meteen weg te duwen, ontstaat er meer ruimte.

Niet automatisch.

Maar wel voelbaar.

Bij REAKIRA zien we leiderschap daarom niet alleen als een kwestie van vaardigheden.

Maar ook als een kwestie van belichaming.

Kun je aanwezig blijven wanneer iemand iets zegt dat schuurt?
Kun je luisteren terwijl je vanbinnen ongemak voelt?
Kun je vertragen wanneer je systeem eigenlijk wil versnellen?
Kun je ontvangen voordat je reageert?

Dat zijn geen zachte vragen.

Ze bepalen wat mensen durven zeggen.

Ze bepalen hoeveel waarheid een team kan dragen.

Ze bepalen of De Onderstroom zichtbaar mag worden of opnieuw ondergronds gaat.

Veel leiders willen veiligheid creëren.

Maar veiligheid ontstaat niet alleen door te zeggen dat alles bespreekbaar is.

Veiligheid ontstaat wanneer mensen voelen dat jouw systeem ruimte heeft voor wat bespreekbaar wordt.

Dat vraagt oefening.

Niet perfectie.

Soms begint het met drie seconden wachten voordat je antwoord geeft.

Een ademhaling voordat je verdedigt.
Een vraag voordat je uitlegt.
Een stilte voordat je richting geeft.

Kleine momenten.

Grote invloed.

Want je zenuwstelsel is nooit neutraal in leiderschap.

Het spreekt mee.

Zelfs wanneer jij nog niets hebt gezegd.

***