Nieuwe medewerkers leren wie als eerste spreekt, hoe op slecht nieuws wordt gereageerd en hoeveel ruimte iemand krijgt wanneer hij het antwoord nog niet weet. Dat is het programma dat nooit op de offerte staat.

Mensen hebben soms precies begrepen wat er speelt — en toch keert het oude patroon terug.

Niet omdat ze niet willen veranderen, maar omdat de werkelijkheid waarin het gedrag logisch werd grotendeels hetzelfde is gebleven.

Wat niet wordt gehoord, gaat niet weg. Het zoekt een andere vorm — stilte, cynisme, vertraging. REAKIRA over weerstand als ingang in plaats van obstakel.

Ontspanning is niet alleen een besluit. Het is een lichamelijke ervaring van veiligheid. REAKIRA over wat er gebeurt wanneer je agenda stopt maar je systeem nog niet.

Als jij je ongemak niet kunt dragen, gaat de ander het vaak dragen. Als jij haast hebt, wordt het gesprek kleiner. REAKIRA over de laag waarin mensen voortdurend aftasten of ze tevoorschijn kunnen komen.

Mensen zwijgen niet omdat ze niets voelen. Vaak zwijgen ze omdat ze te veel voelen voor de ruimte die er is. REAKIRA over wat er schuilt onder de stilte in teams en organisaties.

Werkstress groeit niet alleen wanneer er veel van mensen wordt gevraagd.

Het groeit vooral wanneer mensen voelen dat ze zichzelf moeten verbergen. REAKIRA over wat er speelt onder de oppervlakte.